Kierowcy z długimi dojazdami do pracy

Ustaw podporę lędźwiową, zanim uruchomisz silnik, a nie wtedy, gdy jesteś już na autostradzie. Umieść poduszkę na wysokości paska przy powierzchni siedziska i mocno dociągnij pasek, by nie przesuwała się na zakrętach i podczas hamowania.

Wyreguluj lusterka po ustawieniu poduszki lędźwiowej, a nie przed. Zmiana pozycji podpory lędźwiowej zmienia wysokość i kąt siedzenia, co oznacza, że lusterka ustawione wcześniej trzeba kalibrować od nowa.

Podczas długich tras autostradowych ciało stopniowo zsuwa się do przodu. Przerywa to kontakt z podporą lędźwiową i przenosi ucisk na kość ogonową. Co 20 do 30 minut dociśnij biodra z powrotem w głąb siedziska.

Trzymaj kierownicę w pozycji 9 i 3, by zachować barki na jednym poziomie. Kurczowe trzymanie w pozycji 10 i 2 unosi barki i wytwarza napięcie w górnej części ciała, które narasta podczas długiego dojazdu.

Czerwone światła i korki to okazje, a nie opóźnienia. Wykorzystaj czas postoju, by odprowadzić barki, mocno docisnąć dolny odcinek pleców do poduszki lędźwiowej i uwolnić napięcie z uchwytu.

Te mikroresety trwają pięć sekund i zapobiegają narastającej sztywności, która sprawia, że ostatnie 15 minut dojazdu jest najgorsze. Wyrób w sobie nawyk traktowania każdego pełnego zatrzymania jako bodźca do resetu.

Nie przesiadaj się prosto z fotela samochodowego na fotel biurowy. Poświęć 60 sekund po zaparkowaniu, by wstać, rozciągnąć biodra i odciążyć kręgosłup, zanim ponownie usiądziesz.

Ten krótki czas przejściowy resetuje bazowy poziom postawy i zapobiega przenoszeniu pozycji z samochodu do pozycji przy biurku. Krótki spacer z parkingu liczy się, o ile zachowasz świadomość postawy.